Saturday, August 15, 2015

ඔබ සිටින්නේ නිවැරදි කතාන්තරයක ද?



"ඔබ සිටින්නේ වැරදි කතාන්තරයක යැයි ඔබට හැඟෙනවා නම්, ඉවත්වෙන්න."
-මෝ විලෙම්ස්-

මසුරන් වටින කියමනක්.
ඇත්තට ම ඇතැම් වෙලාවක ඔබට ත් හිතෙන්න පුළුවන් මං ජීවත් වෙන්නෙ වැරදි කතාන්දරයක ද කියලා. ඒක හරියට හා හා හරි හාවා කතාවට ඇනකොන්ඩා කඩාපාත් වුණා වගේ අතෘප්තිකර හැඟීමක්.
* * * * * * * *

මට එක්තරා මිතුරියක් හිටියා, මීට වසර කිහිපයකට පෙර මුණගැහුනු. හඳුනාගැන්මෙදි මට ඒත්තු ගියේ ඇය සැහැල්ලුවෙන් හිතන, සාමකාමී, තරමක විහිළුකාර, ඒ වගේම කල්පනාකාරී චරිතයක් බවයි. බොහෝ වෙලාවට මම යම් කෙනෙක් ආශ්‍රයට නුසුදුසු යැයි හැඟෙන විට ඔවුන් අතේ දුරින් එහාට දුරස් කරන ගතියක් තියෙනවා. නමුත් ඇගේ ඒ ගතිගුණ මම අගය කරන ලක්ෂණ වූ නිසා බොහොම ඉක්මනින් අපි මිතුරියන් බවට පත්වුණා.

යම් කාලයකට පසු එක් අවස්ථාවක දී මට හැඟෙන්න පටන්ගත්තා ඇය මගේ මිතුරුකමින් අයුතු ප්‍රයෝජන ගන්නා බවක්. ඇතැම් විට ඈ කොන් වූ අවස්ථාවලදී, නැත්නම් කිසිවෙක් ඈ ගණනකට නොගන්න වෙලාවන් වල දී ලොව සිටින ඉතාම යහපත්, මිත්‍රශීලී දැරියක් ලෙස ඇය මා ඉදිරියේ පෙනීසිටියා. නමුත් ඇයට අවශ්‍ය පිරිස ඈ වටකොට සිටින විට ඈ මට සොයාගත නොහැකි ලෙස ප්‍රාදූර්භූත වූවා. එමෙන් ම මා ගොඩනඟාගත් යම් තත්වයක්, පිළිගැනීමක් තිබේ ද ඈ එයින් අයුතු ප්‍රයෝජන ලබාගත්තා. මට පමණක් නොව, ඈ මිතුරු වේෂයෙන් පෙනීසිටි අනෙක් පිරිසට ද ඇතැම් අවස්ථාවන්වල ලැබිය යුතු ගෞරවය ඈ තමාට ම පමණක් හිමිකරගැනීමට තරම් පහත් මානසිකත්වයකට පත්වූවා. ඇතැම් විට ඈ හීන් නූලෙන් මට පරිභව කළා. පිරිස ඉදිරියේ මා පහත් කොට කතා කළා. අවාසනාවන්ත ම කරුණ වූයේ ඇගේ සැබෑ වේෂය මා ඉදිරියේ දිස් වන විට සැලකිය යුතු කාල සීමාවක් නොදැනී ම ගත වී තිබීමයි.

අවසානයේ මා ඈ අත්හැර දමන්නට තීරණය කළා. එය එක් දිනකින්, එක් රැයකින් සිදුවූවක් නොවේ. දිනෙන් දින මතු වූ කහට පැල්ලම් එක් ව සැදුනු කිලිටි මේස රෙද්දක් ඈ මගේ සිතේ නිර්මාණය කිරීම නිසා නැවතත් නොදකින්නට ම ඒ මේස රෙද්ද වීසි කරන්නට මම තීරණය කළා. ටිකෙන් ටික මා ඈ මගේ අතේ දුරින් ඈත් කරන්නට ක්‍රියා කළා. අවසානයේ ඇයට තවදුරටත් ප්‍රයෝජන ගත් නොහැකි වන දුරකට මා ඇය ඈත් කිරීමට සමත් වූවා.

ඒ කාලවකවානුවේදී ම තිරය පිටුපසින් තවත් යමක් සිදුවෙමින් පැවතියා. පැරණි මිතුරුකම අත්හළ මට මෙතෙක් දිනක් වැඩිපුර ආශ්‍රය කිරීමට නොහැකි වූ, කෙටියෙන් කිවහොත් මා එතරම් ගණනකට නොගත් පුද්ගලයින් ආශ්‍රය කිරීමට ලැබීමෙන් මගේ මිත්‍ර සමාගම අළුත් වන්නට වුණා. එමෙන්ම පෙර මට කරදරකාර හැඟීමක් ඇතිකළ ඇතැමුන්ගේ සැඟවුණු යහපත් ගතිගුණ මට එක්වන ම පෙනෙන්නට ගත්තා.

ඊට පෙර පැවති අතෘප්තිකර හැඟීම, අත්හැර දැමූ හැඟීම දශමයෙන් දශමය නැති වී, නොපෙනී ගොස්, සැබෑවට ම ජීවත්වනවා යන හැඟීම මගේ සිතේ ඇති වන්නට වුණා. එය ඇත්තෙන් ම වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි නිදහස්, ස්වාධීන හැඟීමක්.

කෙසේ වුවත් මා වාසනාවන්ත වුණා, මා ඔවුන් එතරම් ඇසුරු නොකළ ද ඔවුන්ගේ මිතුරියක් සේ පිළිගණු ලැබීමට තරම්.

උගත්, කල්පනාකාරී යන මිනුම් දඬු වලින් ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් ට තැනක් නොලැබුණ ද යහපත් ගුණාංග යන මිනුම් දණ්ඩේ ඉහළ ම කෙළවරක ඔවුන් රැඳී සිටියා.

යම් කාලයක් ගත වීමෙන් පසු මට වැටහී ගියා කිලිටි මේස රෙද්දකින් වුව පොඟවා පිරිසුදු කළ හැකි මුස්නාවක් නිර්මාණය කළ හැකි බව.

මම ඇයත් සමඟ වෛර බඳිමින් සිටියෙ නැහැ. ඒ වෙනුවට අවශ්‍ය අවස්ථාවන්හි දී ඇයට උපකාර පවා වුණා. ඒ වගේම පළිගැනීම්, එකට එක කිරීම් වැනි ප්‍රාථමික ක්‍රියා වලින් මා සම්පූර්ණයෙන් ම වැළකී සිටියා. නමුත් ඈත් කළ අතේ දුර කිසිදු අවස්ථාවක දී මෑත් නොකිරීමට කල්පනාකාරි වුණා. අන්තිමේදි කිසිම දෙයකදී මට ඇඟිල්ලක් දික්කරන්න බැරි තත්ත්වයට ඇය පත්වුණා.

කොටින් ම එය මට මනුෂ්‍යත්වයේ පාඩමක් ඉගැන්වූ සිද්ධියක් වුණා. මම වැරදි කතාන්තරයක, වැරදි පසුබිම් සංගීතයක් වාදනය වුණු වැරදි පරිසරයක, වැරදි මිනිසුන් සමඟ ජීවත් වී අවසානයේ ඉන් මිදීමට තීරණය කර මට ම අයත් නිවැරදි කතාන්තරයක් ගොඩනඟාගත්තා.

කලකට පසු මා ඒ ස්ථානයෙන් වෙන් වූවා. නමුත් මා අනුගමනය කළ ක්‍රියා පිළිවෙත නිසා අදටත් මට මඟතොටේ දී හෝ මුණගැසුනහොත් ඈ හා සුහද ව කතාබස් කළ හැකියි. එසේ ම, මට පසුව හමු වූ මිතුරියන් මේ අද වන තුරු ත් මගේ දුක සැප සොයා බලනවා.
* * * * * * * *

-සාකියාට අහන්න ලැබුණු සත්‍ය සිදුවීමක් හා ඇසුරින් නිර්මාණය කරන ලදී.-




හෝව් හෝව්! යන්න එපා. . . ඉවර නැතෝ!

මේ කතාව මේ විදියට නොවුණත්, මීට සමාන සිදුවීමක් ඔබටත් සිද්ධ වෙලා තියෙන්න පුළුවන්. සමහරවිට මේ දැන් එහෙම දේකට මුහුණදෙමින් ඉන්නවා වෙන්න පුළුවන්. කවමදාකවත් එහෙම දෙයක් සිද්ධ නොවුණු කෙනෙක් වෙන්නත් පුළුවන්. ඔය මොන ගණයට අයිති වුණත් මෙය යම් දවසක අපි හැමෝට ම පොදුවේ මූණ දෙන්න වෙන දෙයක් .

එක ම දේ නම් එහෙම අහිතකර මිතුරුකමක් හෝ යම් සම්බන්ධකමක් (ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් මේවට කියන්නේ "Toxic Relationships" කියලා) තියෙනවා නම් හොඳම දේ තමයි ඉස්සෙල්ලා ම ඒ පුද්ගලයාට වැරැද්ද තේරුම් යවන්න පුළුවන් ද කියලා බලන එක. ඒක විවිධ ආකාරයට උත්සාහ කරලා බලන්න පුළුවන්.
  1. කෙළින් ම කියන්න, මොනවට බයවෙන්න ද?
  2. බෑ බෑ වගේ නම් ලියුමක්, නැත්නම් සටහනක් ලියලා දෙන්න.
  3. ලියුම් ලියන එක පොඩිවුන් කරන වැඩක් නම් යම් යම් ඉඟි වලින් එයාට එයා කරන්නෙ වැරැද්දක් බව ඒත්තු යවන්න.
  උදා: සිත් රිදවීමක් ඇති වුණා නම් ඒ වෙලාවෙදි ම නැත්තං සුදුසු වෙලාවක් බලලා "ඔයා ඒ වෙලාවේ කියපු මෙන්න මේ වචනයට මගේ හිත රිදුණා." කියලා කියන්න. සමහරවිට ඇත්තටම එයා ඒ බව නොදන්නවා වෙන්න පුළුවන්.

"එක් දිනයකින් නිම වූයේ නැත රෝමේ" කිවුවා වගේ එකපාරට ම ප්‍රතිඵල බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා. ටික කාලයක් මේ ක්‍රමය උත්සාහ කරලා බලන්න.

ඔය කිසිම දෙයක් හරියන්නෙ නැත්තම් පිළිගන්න වෙනවා දැන් එයා මත්තෙ නැහිලා වැඩක් නෑ කියලා. එතකොට කරන්න තියෙන්නෙ අර කලින් කිවුවා වගේ අතේ දුරිනුත් ඈතට ඈතට ඈ. . .ත ට. . . ම ඈත් කරලා දාන්න.
ඊටපස්සේ වැරදි කතාන්දරයෙන් මිදිලා නිවැරදි කතාන්දරය ඔබ ම ගොඩනඟන්න, කැමති විදියට, කැමති පසුබිම් සංගීතයක් සහ කැමති චරිත සමඟ.

අනිත් කරුණ තමයි, කිසි දවසක මිතුරෙක් හෝ ප්‍රේමවන්තයෙක් හෝ, දෙමාපියන් හෝ දරුවෙකු හෝ මත තමන්ගේ ජීවිතය ගොඩනඟන්න එපා. ඒකෙන් ඔබ ඔබට ම කරගන්නේ විශාල හානියක්. ඒ විදියට වෙනත් කෙනෙකු මත තමන්ගේ ජීවිතය රඳාපවතිනවා කියලා හිතන කෙනෙක් තමන්ගේ මානසික තත්ත්වය, හැඟීම් පාලනය කරනගන්න බැරි තත්ත්වයකට පත්වෙනවා. හැමවෙලාවක ම සිහි තබාගන්න අවශ්‍ය දේ නම් තමන්ගේ කේන්තිය, දුක හෝ සතුට සම්පූර්ණයෙන් ම රඳාපවතින්නේ තමන්ගේ අතේ බව. තවත් කෙනෙකුගේ බලපෑම මත ඔබේ මානසිකත්වය හා හැසිරීම තීරණය වනවා නම් එයින් කියැවෙන්නේ ඔබට ඔබ පිළිබඳවවත් වගකීමක් නැති බව ම තමයි.

ආයේ කිසිම කතාවක් නෑ ඕං!

තවත් දෙයක්. . . උඩ තියෙන කතාවෙ ඉන්න මිතුරිය වගේ ඔබත් යම් කෙනෙකුට හිතාමතා හෝ නොහිතා ම සිත් තැවුලක් දෙන කෙනෙක් ද කියලා මතක් කරලා බලන්න. එහෙම නම් දැන්ම ම ඒ දෙය තේරුම් අරගෙන වෙනස් වෙන්නට උත්සාහ කරන්න. හිතන්න . . . ඔබට කවුරුන් හරි සිත් තැවුලක් දෙනකොට දැනෙන වේදනාව මනුෂ්‍යයෙක් හැටියට ඔබ තව කෙනෙකුට දෙන්නෙ කොහොමද?

ඒ වගේ ම තමන් ගේ සේවා ස්ථානයේ හෝ පාසලේ හෝ ඕනෑම තැනක ඉන්න සියළුදෙනා සමඟ ම සුහද ව වැඩකරන්න. "එයා මට වැඩක් නෑ, මෙයා මට වැඩක් නෑ" කියලා ඔබ අද හිතුවත්, යම් දවසක ඔය හැමකෙනෙකු ම අවශ්‍ය වෙන අවස්ථාවක් එන්න පුළුවන් බවත් හොඳින් ම මතක තියාගන්න.


ඉතින් නැවත වරක් සැළකිල්ලෙන් වටපිට බලන්න. ඔබ ජීවත් වෙන්නෙ නිවැරදි කතාන්තරයක ද?



ප.ලි. : බස්සි අක්කගේ මෙන්න මේ පෝටුව දැකලා තමයි සාකියාට මෙහෙම එකක් ලියන්න හිතුනේ.