Saturday, January 30, 2016

කැ‍රැළි වෙනුවට ‍රැලි නංවමු



ඔබ දැකපු හීන මොනව ද,
ඇස් පියාගෙන හෝ විවර කරගෙන...

තුන්වෙනි ලෝකෙ රටක දුෂ්කර පළාතක ළමයි දහ අට දෙනෙක් විතරක් ඉන්න පුංචි ඉස්කෝලෙකට තමන්ගේ පළමුවෙනි ගුරු පත්වීම ලැබීම කෙනෙකුට හීන හැබෑවීමක් වෙන්න පුලුවන් සම්භාවිතාවය මිලියනයකින් එකක් වෙන තරමේ අහම්බයක්.ඒත්,තමන්ට ලැබුණු අවස්ථාවෙන් වෙනත් කෙනෙකුගේ,කිහිපදෙනෙකුගේ හීන හැබෑ කරවන්න පුලුවන් නම්..
ඒක විප්ලවයක් නෙවෙයි ද?

දශක ගනණාවක් මුළුල්ලේ "සංවර්ධනය වෙමින් පවතින" ලේබලය ගලවා දමන්න කිසි උත්සාහයක් නොදරන දේශපාලකයන් සිටින රටක අරගල කරන්න වුවමනා අවස්ථාවන් නිරන්තරයෙන් එළඹෙන බව ඇත්තක්.
නමුත් සැබෑ ප්‍රයෝජනයක් ලැබෙන බවක් දෘෂ්ඨි පථයට අහු නොවන අරගලයක් වෙනුවෙන් උගුර ලේ රහ වෙනතුරු කෑ කෝ ගැසීමට වඩා අර්ථවත් දෙයක් වෙනුවෙන් සුළු හෝ වෑයමක් දැරීම හැමදෙනෙකුගේ ම අගය කිරීමට බඳුන් විය යුතු උතුම් ක්‍රියාවක් බව අනේමන්දාට හැඟුණේ හෝ ගානා පොකුණේ ‍රැළි නැංවෙන හඬ කාලක්‍රියා කළ මූදු බෙල්ලෙකුගේ හක් ගෙඩි කවචයකට කන තියලා අහන වෙලාවෙදියි.

ඔව්,සිනමා පටය ධාවනය වෙන මිනිත්තු එකසිය විස්සක කාලය ඇතුළත වරුවක් ඉස්කෝලෙ වැඩ කරන,ඉතිරි වරුවෙ හේන් කොටන දරුවෙක් ශිෂ්‍යත්ව විභාගෙ සමත් කරවන ගුරුතුමියක් ගැන කතාන්ථරයක් ගොඩනැගෙන්න තිබුණා.ඒත් ඒක කොතෙක් දුරට යථාර්තයට සමීප ද?
ඒ වෙනුවට ඔබට,අපිට දකින්න ලැබෙන්නේ දරුවන්ට හීන දකින්න උගන්වන,දැකපු හීන හැබෑ කර දෙන්න වෙහෙසෙන ගුරුතුමියකගේ කථාවක්.

සාමාන්‍යයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ දකින්න ලැබෙන වෙහෙසකාරී අතාත්වික ගණයේ චිත්‍රපටිවලට වඩා වෙනස් ආරක් ගන්නා "හෝ ගානා පොකුණ"(The Singing Pond) නරඹන අතරෙත් නරඹා අවසනත් හිතන්න යමක් ඉතිරි කළ අපූරු සිනමා සිත්තමක්.